Een andere kijk op (huil)gedrag van baby’s

Spiegelen | Je baby als spiegel

Een andere kijk op (huil)gedrag van baby’s

Een baby kan misschien nog niet praten, maar heeft al wel een hele hoop te vertellen. Dat doet je kindje misschien nog niet in woorden, maar wel via zijn lichaamstaal, gedrag, huilen en verschillende andere signalen. Al snel ontdekken we de lichaamstaal en signalen voor bijvoorbeeld honger, vermoeidheid of krampjes, maar dat is vaak niet het enige wat onze kinderen ons willen vertellen of duidelijk maken.

Waarom huilt mijn baby nog steeds?

Ik heb aan alle behoeftes voldaan, maar waarom huilt mijn baby nu nog steeds? Waarom wil hij niet slapen? Waarom spuugt hij zoveel? Mijn kindje overstrekt zich? Waarom is hij zo onrustig? Heb je er misschien al eens aan gedacht dat je kindje je iets zou willen vertellen met dit gedrag? (uiteraard als medisch alles uitgesloten is!)

Gaat het om de appel of de boom?

In ons huidige systeem ligt de focus (helaas!) veelal nog op het proberen te veranderen van het kind. We proppen baby’s in strakke schema’s, leggen ze al snel alleen in een bedje en draag baby’s vooral niet te veel in een draagdoek, want dan willen ze nooit meer zonder je. Maar lieve mensen .. waarom de appel oppoetsen en niet naar de boom kijken waar hij afkomt? Jouw baby heeft namelijk al 9 maanden in jouw sausje liggen marineren! Conceptie, zwangerschap en de manier van geboren worden zijn van grote invloed op (het gedrag van) je baby. Het is tijd dat we daar onze ogen voor gaan openen!

Anders kijken

De vraag is dan ook: willen we hier naar kijken, écht naar kijken? Kijken naar de spiegel die je kind je voorhoudt? Op deze manier naar gedrag kijken is namelijk next level verantwoordelijkheid nemen. Ineens gaat het dan niet meer over je baby, de situatie of die ander, nee dan gaat het over jou! En dat is zeker niet altijd makkelijk ..

Mijn zwangerschap

Als ik terugkijk naar de laatste fase van mijn zwangerschap waarin ik Eva heb blootgesteld aan een bak stress, angst en verdriet, dan ben ik daar absoluut niet trots op. Natuurlijk wist ik heel goed hoe ongezond dit voor ons beiden was, maar het is wel gebeurt. En hierbij gaat het niet om goed of fout, want soms is dit ook wat het leven je brengt, maar hoe je er vervolgens mee omgaat is WEL keuze en die kan je alleen maar ZELF maken.

In de spiegel kijken

Ik had er voor kunnen kiezen om de andere kant op te kijken, het bij Eva, de situatie of wat dan ook neer te leggen, maar dan had ik nu nog steeds een kind met onrust, overprikkeling en een slaapprobleem gehad en had ik zelf nog steeds last van stemmingsklachten, angst en verdriet. In plaats daarvan koos ik er voor om in de spiegel te kijken die mijn dochter me liefdevol voorhield, haar gedrag te vertalen en de boodschap te ontvangen. En toen kwam er rust in de tent, werd mijn baby weer een blij ei en kreeg ik weer helderheid in mijn lijf en hoofd.

Wil jij ook anders (leren) kijken naar je baby/kind? Ben je benieuwd wat je baby/kind jou wil vertellen met zijn gedrag? Ik ondersteun je heel graag bij het kijken in de spiegel en maken van de vertaling. Maak hier je afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek.