Wat bijzonder dat je met baby’s werkt en zelf nog geen moeder bent

Nicolien Lettinga

Wat bijzonder dat je met baby’s werkt en zelf nog geen moeder bent

Wat bijzonder dat je met baby’s werkt en zelf nog geen moeder bent. Wat fijn dat je nu zelf zwanger bent, want dan weet je straks pas echt hoe het is om een baby te hebben en moeder te zijn. De oermoeder academie? Wat een zweverige naam. Je bent toch nog helemaal geen moeder. Jij zal alles wel weten met die cursussen die je gedaan hebt. Wacht maar tot je eigen baby er is dan gaat dat echt allemaal heel anders hoor. Denk je na over een bad bevalling? Misschien vind je dat water wel helemaal niks of kan dat helemaal niet. Wil je borstvoeding geven? Dat lukt heel vaak niet hoor. Weet je al hoe je het met je werk gaat doen straks?

Verdedigen

Zo maar even een opsomming van wat vragen en opmerkingen die ik de afgelopen tijd heb gekregen. Ja echt waar, mensen zeggen dit! En daarom vergroot ik het hier nu ook even uit, want er zit een hele mooie spiegel in. Ik merkte namelijk dat ik me ging verdedigen. Als iemand mij vroeg naar bijvoorbeeld de bevalling en ik mijn wensen rondom dat stuk uitsprak en ik daar een (in mijn ogen) afkeurende/oordelende reactie op kreeg, zei ik heel snel; “ja maar ik pin me nergens op vast hoor, het is toch afwachten hoe het loopt”. Heel eerlijk? Dit heb ik de laatste tijd écht heel vaak gezegd.

Spiegeltje, spiegeltje ..

Gisteren hoorde ik het mezelf opnieuw zeggen, meteen gevolgd door een gevoel van irritatie. Jakkes, waar bemoeit iedereen zich toch mee .. ik wil zelf weten hoe ik de dingen doe, laat me met rust, ik wil mijn eigen ding doen, hou eens op met oordelen en het zaaien van angst, hoor je wel wat je zegt? Dat soort gedachtes. Maar ja, dat kan ik wel vinden of heel hard willen roepen naar de mensen die die opmerkingen maken, alleen dit heeft helemaal niks met die ander te maken. Dit heeft alles met mezelf te maken! Ik mag nog kijken naar het oordeel en angst in mezelf. Blijkbaar vind ik zelf ook nog wat van deze stukken en leven er in mij ook nog bepaalde overtuigingen, want anders zouden de opmerkingen me niet raken. Ik hoef geef masker meer op te zetten om aardig gevonden te worden, ik hoef de goedkeuring van een ander niet, ik mag VOELEN wat IK wil en ik hoef alleen maar mezelf te zijn!

Afleiding

Ik voel dat mijn baby letterlijk ligt te schuddebuiken van het lachen in mijn buik. “Wat heb je je toch weer druk gemaakt om allerlei afleiding lieve mama”. En dat klopt, want op het moment dat ik rustig afstem op mijn intuïtie en de ziel in mijn buik dan voel ik alleen maar heel veel rust en vertrouwen. Dan is er geen irritatie om opmerkingen of mensen die iets van mij vinden, druk om een geboorteplan te schrijven, stress om een verbouwing die een maand geleden al klaar had moeten zijn, de troep in huis vanwege diezelfde verbouwing en de kamer voor de baby die in de verste verte nog niks wegheeft van een babykamer, maar meer van een opslagplaats.

Het kwartje is gevallen, ik heb de spiegel begrepen! ♥