Zijpaneel Wisselen

Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Zoeken Sluiten

Laat kinderen bloeien door zelf te groeien

Rust, regulatie en verbinding voor ouders, jonge kinderen en pedagogisch professionals.

Leren kijken voorbij gedrag, zodat er ruimte ontstaat voor rust, begrip, afstemming en groei.
Plan een kennismaking
Nicolien Lettinga Orthopedagoog en Buitenpsycholoog

Vertragen

Van reageren op de automatische piloot naar rust en overzicht in je hoofd en lijf.

Verzachten

Minder streng voor jezelf, meer begrip voor je kind, ook als het lastig is.

Verbinden

Weer kunnen afstemmen, nabij zijn en écht contact maken.

Hoe jij aanwezig bent, maakt het verschil.
Meer dan wat je doet of zegt.

Je hoeft het niet alleen te dragen

Wanneer je niet meer goed weet wat je kind nodig heeft

Het leven met jonge kinderen kan intens zijn. Je houdt onvoorwaardelijk van je kind, maar merkt misschien dat het soms lastig is om rust en overzicht te bewaren. Je wilt je kind goed begrijpen en begeleiden, maar weet niet altijd meer wat werkt. Misschien herken je dit:

  • Je hoofd zit vol en je lijf staat altijd “aan”
  • Je reageert sneller boos of geïrriteerd dan je wilt
  • Je vraagt je regelmatig af wat er achter het gedrag van je kind zit
  • Je verlangt naar rust, maar weet niet hoe

Je wilt het anders doen. Rustiger. Steviger. Meer in verbinding.

Ook als je met kinderen werkt, kun je momenten kennen waarop je niet goed begrijpt wat er gebeurt. Wanneer spanning oploopt, kan het lastig zijn om te blijven kijken, afstemmen en vertrouwen op je eigen handelen.

Wil je ontdekken wat er onder gedrag speelt en hoe je van daaruit weer verder kunt?

- Nicolien

Over nicolien

Voor wie wil leren kijken, begrijpen en afstemmen

Als Orthopedagoog kijk ik verder dan wat zichtbaar is. Wanneer een kind vastloopt of opvoeden of werken met kinderen ingewikkeld wordt, begint voor mij het puzzelen. Wat vertelt het gedrag? Wie is dit kind? Wat heeft het nodig? Wat gebeurt er in de relatie? En wat gebeurt er ondertussen bij jou?

Ik luister, observeer, stel vragen en verbind wat ik zie en hoor met mijn kennis en ervaring. Soms ontstaat er vanuit alles wat ik binnenkrijg een eerste beeld of idee van wat er kan spelen. Dat is voor mij geen eindantwoord, maar een uitnodiging om verder te kijken en samen te onderzoeken.

Ik werk vanuit de Infant Mental Health-visie, waarin ontwikkeling, regulatie, veiligheid en de relatie met elkaar verbonden zijn. Mijn rol is niet om het antwoord voor je te hebben, maar om samen te onderzoeken wat er gebeurt, zodat jij het steeds beter zelf leert zien, begrijpen en voelen.

Mijn begeleiding is persoonlijk, betrokken en verdiepend. Ik help je niet alleen om je kind beter te begrijpen, maar ook om jezelf en jullie relatie steeds beter te leren verstaan.

Lees meer over Nicolien
Nicolien-Lettinga-Online-Masterclass-Webinar-Moederschap
Mijn diensten

Waar wil je beginnen?

Of je nu als ouder je kind beter wilt begrijpen, of als professional je pedagogisch handelen wilt verdiepen: in beide richtingen staat leren kijken, begrijpen en afstemmen centraal.

Kijk hieronder wat op dit moment bij jou past:

De kunst is niet om alle stormen voor je kind weg te nemen, maar om een vuurtoren te zijn waarop je kind kan vertrouwen.

Gratis vuurtoren visualisatie

Een moment om terug te keren naar jezelf

Merk je dat je soms wordt meegenomen in de emoties van je kind en het lastig vindt om zelf rustig en aanwezig te blijven?

In deze gratis Vuurtoren Visualisatie nodig ik je uit om even te vertragen. Om uit de storm te stappen, terug te keren naar jezelf en opnieuw te voelen waar jij staat. Zodat er ruimte ontstaat om vanuit rust en verbinding af te stemmen op je kind.

Ontvang de visualisatie en het bijbehorende werkboek gratis in je mailbox.

Ontdek meer gratis inspiratie
Weggever: Vuurtoren Visualisatie [lijstmanager 60727 (Weggevers)]

Wat klanten zeggen over Nicolien

De inzichten zijn onderdeel geworden van hoe wij als gezin denken en doen

We kijken met ontzettend veel waardering terug op de begeleiding van Nicolien. We hebben niet alleen veel geleerd over ons kind en het ouderschap, maar vooral ook over hoe we naar situaties kunnen kijken, met elkaar kunnen communiceren en met uitdagingen om kunnen gaan. Wat we tijdens de gesprekken hebben geleerd, gebruiken we nog steeds. De inzichten zijn inmiddels echt onderdeel geworden van hoe wij als gezin denken en handelen. We voelen ons daardoor zekerder en hebben geleerd om met meer begrip en vertrouwen naar ons kind én naar onszelf te kijken. We zijn Nicolien ontzettend dankbaar voor haar vertrouwen, het meedenken en de nieuwe inzichten die ze ons steeds weer gaf. Het zijn lessen die we niet alleen nu, maar ook in de toekomst met ons meenemen.

Mara & Steef

Meer begrip voor ons kind en onszelf

We hebben ontzettend veel geleerd en waardevolle inzichten gekregen die we ook na het traject willen vasthouden. De begeleiding heeft ons geholpen om ons kind beter te begrijpen én om zelf anders naar situaties te kijken en ermee om te gaan. We voelen ons hierdoor zekerder als ouders en hebben praktische handvatten gekregen waar we ook in uitdagendere periodes op kunnen terugvallen. We kijken met veel waardering terug op het traject met Nicolien.

Rob

Nicolien is een bijzondere vrouw die heel goed weet waar ze het over heeft

Ze kan je op een mooie manier teruggeven wat jou baby, dreumes je wilt vertellen en wat het daarnaast ook over jou vertelt. Een enorm mooi waardevol cadeau voor jezelf én je kindje! Als je vastloopt maar ook als je op een diepere laag contact wilt met jezelf en je kindje kan ik alleen maar zeggen; DOEN. Het is het meer dan waard! Dank je wel lieve Nicolien.

Ellen

Ik heb verschillende consulten bij Nicolien gehad en wat is zij een geweldige vrouw!

Ze voelt je kindje en jou perfect aan waardoor er gelijk een hele warme en relaxte energie loskomt. Ze heeft mij geholpen met de onzekerheden van beginnend moederschap, het leren begrijpen van mijn dochter en daardoor ook mezelf leren begrijpen. Maar ook heeft ze me de voordelen van een draagdoek en babymassage laten zien waar ik, met onze in het begin onrustige dochter, heel veel aan gehad heb! Ze is professioneel, kundig, warm en toegankelijk. Nicolien, je bent een topper!

Sabine
We zijn zo gewend om eerst naar het kind te kijken, dat we soms vergeten te kijken naar degene die er iedere dag naast staat. Wanneer een kind grote emoties laat zien, gaat onze aandacht al snel naar het gedrag. Wat doet het kind? Hoe stoppen we het? Wat kunnen we hem leren? En voor je het weet, is de volgende stap: op naar de therapie, zodat het kind leert omgaan met en reguleren van zijn emoties. En natuurlijk is dat belangrijk. Een kind kan tijdens een uur therapie ontzettend veel leren, maar daarna gaat het gewoon weer mee naar huis. En dan wordt het ook weer donderdagavond zeven uur. Iedereen moe, de dag lang en de emmer misschien bij iedereen behoorlijk vol. Juist daar gebeurt het. Want de mensen om een kind heen hebben iedere dag invloed op hoe een kind zich voelt en kan ontwikkelen. En daarom is het minstens zo belangrijk om niet alleen te kijken naar het kind, maar ook naar de volwassenen die ernaast staan. Hoe vol zit jouw eigen emmer eigenlijk? Waar krijg jij weer ruimte? Waar laad jij op? Dat geldt voor ouders, maar net zo goed voor mijzelf. En in het kader van practice what you preach ging ik een paar weken geleden naar Egmond. Om te schrijven en te wandelen, maar vooral om even uit de dagelijkse stroom te stappen. Om ruimte te maken voor mijn eigen gedachten en stil te staan bij wat ik nodig heb. Niet omdat ik altijd rustig of perfect gereguleerd moet zijn. Maar omdat ik ook wil zorgen voor de plek van waaruit ik er voor anderen ben. En in het licht daarvan misschien een mooie vraag om jezelf af en toe te stellen: Als jij een vuurtoren bent voor je kind, hoe brandt jouw lamp dan nu?🗼 #emotieregulatie #verbindendouderschap #zelfzorg
11
0

We zijn zo gewend om eerst naar het kind te kijken, dat we soms vergeten...

Soms begint een gesprek over een kind met een hele lijst van wat het allemaal kan. Hij leest al sinds zijn vierde. Ze rekent ver vooruit. Hij spreekt drie talen. Ze heeft een hoog IQ. Hij loopt ver voor op school. “Wij denken dat hij hoogbegaafd is.” En ik snap dat. Als je kind iets opvallends kan, wil je dat graag vertellen. Zeker wanneer je merkt dat je kind op andere gebieden juist vastloopt. Misschien hoop je dat het ons helpt om beter te begrijpen wat er aan de hand is. Als orthopedagoog luister ik daar natuurlijk naar. Tegelijkertijd word ik ook nieuwsgierig naar iets anders. Niet alleen naar wat een kind kan, maar naar hoe het is om dit kind te zijn. Hoe is het voor hem wanneer iets niet lukt? Wat gebeurt er wanneer de wereld niet meegaat in wat hij in zijn hoofd al bedacht heeft? Kan hij hulp vragen? Een conflict verdragen? Omgaan met spanning en frustratie? Kan hij ontspannen en spelen zonder dat hij ergens goed in hoeft te zijn? Want een kind kan op allerlei gebieden ver voorlopen en zich tegelijkertijd behoorlijk verloren voelen. Het kan cognitief ver vooruit zijn en emotioneel nog alle steun van een volwassene nodig hebben. Het kan prachtige cijfers halen en ondertussen iedere ochtend met buikpijn naar school gaan. Het kan precies weten hoe iets werkt, maar nog niet weten wat het met zijn eigen boosheid, verdriet of spanning aan moet. Dat maakt wat het kan niet minder bijzonder. En het betekent ook niet dat talent, prestaties of hoogbegaafdheid er niet toe doen. Ze vertellen ons iets. Alleen vertellen ze nooit het hele verhaal. Daarom probeer ik, wanneer ouders mij vertellen wat hun kind allemaal kan, de lamp iets verder te laten schijnen. Niet om wat zij zien weg te nemen, maar om samen nog meer van hun kind te kunnen zien. Voorbij de prestaties. Voorbij het gedrag. Voorbij het label. Want misschien is de belangrijkste vraag uiteindelijk niet alleen: Hoe ver kan mijn kind komen? Maar ook: Wat heeft mijn kind onderweg nodig om zich veilig, verbonden en vrij te voelen?
14
0

Soms begint een gesprek over een kind met een hele lijst van wat het allemaal...

We hebben het vaak over routines en rituelen. Rond slapen, opstaan, afscheid nemen. Als iets wat kinderen helpt om te weten wat er komt. Zo’n bekend advies dat we bijna vergeten waarom het eigenlijk werkt. Maar misschien is dat maar een klein deel van waarom ze zo belangrijk kunnen zijn. Dit is hoe mijn ochtend op de praktijk er bijna altijd uitziet. Het bordje omschuiven, de trap oplopen, koffie zetten, mijn laptop openen, de tafel klaarmaken. Kleine dingen waar ik nauwelijks over nadenk. En toch merk ik dat ik door die handelingen langzaam aankom. Mijn lichaam weet: ik ben hier. Mijn dag begint. Misschien is dat wel wat er gebeurt wanneer iets steeds opnieuw terugkomt. Het wordt niet alleen voorspelbaar, maar ook vertrouwd. En wellicht hebben wij daar, net als kinderen, meer behoefte aan dan we soms denken 💛
16
0

We hebben het vaak over routines en rituelen. Rond slapen, opstaan, afscheid nemen. Als iets...

De afgelopen tijd ben ik veel aan het schrijven. Aan het denken, puzzelen met woorden, ideeën en beelden en aan het zoeken naar de juiste taal voor iets wat al een tijd in mijn hoofd zit. Langzaam begint het vorm te krijgen. Tijdens onze vakantie kreeg ik volop inspiratie voor ‘de camping’. Vandaag schreef ik daar weer verder aan. Over het gewone leven dat je er zo dichtbij ziet. Het gestuntel, de vermoeidheid, het zoeken en opnieuw beginnen. Over hoe je soms iets van jezelf herkent in een ander. Of juist iets ziet waar je naar verlangt. En misschien is dat wel precies wat we soms nodig hebben in het ouderschap: even zien dat we niet de enige zijn. Want een mens is niet gemaakt om alles alleen te dragen. Een klein kijkje in waar ik vandaag mee bezig was .. 🏕️
36
4

De afgelopen tijd ben ik veel aan het schrijven. Aan het denken, puzzelen met woorden,...

De afgelopen dagen heb ik best veel nagedacht over overgangen. Misschien omdat ik zelf merkte hoeveel tijd ik nodig had om na de vakantie weer thuis te komen. Niet praktisch, maar vanbinnen. Dat zette me aan het denken. Want als we het hebben over overgangen, denken we vaak aan de grote momenten in het leven. De geboorte van een kind, een verhuizing, een nieuwe baan. Maar eigenlijk bestaat een gewone dag uit tientallen kleine overgangen. Van slapen naar wakker worden. Van thuis naar school. Van spelen naar eten. Van buiten naar binnen. Van samen naar alleen. En toen vroeg ik me ineens af: zou het kunnen dat we overgangen eigenlijk ontzettend onderschatten? Iedere overgang vraagt iets van ons. Misschien meer dan we ons realiseren. En daarmee dwaalden mijn gedachten af naar onze kinderen. Hoe vaak verwachten we eigenlijk dat zij zonder moeite meebewegen van het ene moment naar het andere? Stoppen met spelen, afscheid nemen, naar bed gaan, thuiskomen na een vakantie .. En misschien gaat hun reactie helemaal niet over die overgang. Misschien is hun lichaam nog bezig afscheid te nemen van wat was, terwijl wij al verwachten dat ze zijn aangekomen in wat komt. Misschien is een overgang daarom niet iets waar je zo snel mogelijk doorheen hoeft. Misschien is het een plek waar je heel even de tijd nodig hebt om opnieuw te landen 🌀
10
0

De afgelopen dagen heb ik best veel nagedacht over overgangen. Misschien omdat ik zelf merkte...

Toen mijn vakantie begon, had ik eigenlijk niet heel bewust door hoeveel behoefte ik zelf had aan vertragen. Aan even geen verantwoordelijkheid dragen voor de gezinnen die ik begeleid. Even geen projecten. Geen lijstjes. Gewoon rust. Met mijn gezin. Buiten zijn. De natuur in. Mijn eigen bubbel. Vanmorgen scrolde ik door mijn filmrol en zag ik wat deze vrije weken met me doen. Er staan weinig foto’s op van allerlei uitjes. Wel van licht, de zee, een kop koffie, bloemen, zand, bomen en kleine details. Eigenlijk alles wat mijn eigen systeem tot rust brengt. Misschien zegt een filmrol wel meer over iemand dan je denkt. Dit was een klein inkijkje in de mijne. En daarmee misschien ook wel in de manier waarop ik kijk 💛
52
5

Toen mijn vakantie begon, had ik eigenlijk niet heel bewust door hoeveel behoefte ik zelf...